سلام به همه و بازم معذرت به خاطر تنبلی

یه غزل جدید و ویرایش نشده از خودم که اگه نقدش کنین یا لااقل نظرتون رو بهم بگین لطف بزرگی میکنین

گفتم کجای قصه برایت جهنم است

گفتم بگو عزیز دلم وقتمان کم است

گفتم به قدر کافی از این شهر رانده ایم

گفتم نرقص بین جماعت محرم است

گفتم گناه وسوسه کودکانه نیست

ول کن تمام شهر پر از ابن ملجم است

گفتم که آسمان پراز افتادن است و بس

گفتم بمان سقوط من و تو مسلم است

گفتم اگر پرنده نباشی چه میشود؟

اصلا مگر قضا و قدر دست آدم است؟

گفتم کسی که عاشق رنگین کمان شود

اینجا میان این همه رسوای عالم است

زل زد به چشم های پر از حیرتم و گفت

من با توام و این همه آنچه گفتم است 

                                               فعلا.........

سلام به همه دوستان و آشنایان برسانید چون باعث شادی روح آن مرحوم و تسلی خاطر بازماندگان خواهد بود.

راستش گفتم این پست رو اختصاص بدم به یه شاعر با استعداد و در صورت جدی گرفتن قضیه آینده دار که خب براساس همون باند بازیا و انحصار طلبیای همیشگی معمول در دیار ادب پرور و ادیب کش یزد مثل خیلیا تو انجمنای ریز و درشت شهرم داره تلف میشه.

فعلا سه تا دو بیتی یا در پاره ایی اوقات دوبیت از او :

(۱)